و اكثرها موجودة في مجموعة الحاج عباد الفهرس ذات عشر رسائل عاشرها : « ثناء المعصومين » ( ذل : 17 ) و مرّ والده محمود فى العاشرة ص 239 - 238 . اكمال : اديب شهير ايرانى جناب آقاى احمد گلچين معانى ( ادام اللّه تعالى ظلّه ) در كتاب گرانقدر و شريف « كاروان هند » در ذيل احوال خواجه محمّد دهدار « ره » - اعنى صاحب اين رساله سامى - در تحت عنوان « فانى شيرازى » چنين مرقوم فرموده‌اند : 451 - فانى شيرازى خواجه محمّد دهدار شيرازى ، متخلّص به « فانى » از اكابر علماى صوفيّه است ، در علوم معقول و منقول از شاگردان مير فتح اللّه شيرازى بود و بعدا به دكن رفت و در « بيجاپور » نزد على عادل شاه ( 965 - 988 ه ) تقرّب بهم رسانيد ، و او را برانگيخت تا هزار هون به شيراز فرستاد و مير فتح اللّه را به حضور طلبيد و بدين‌طريق كتب درسى باقيمانده را نزد وى گذرانيد . بعد از كشته شدن على عال شاه ، مير فتح اللّه به دعوت جلال الدّين محمّد اكبر شاه به ملازمت وى شتافت - چنان كه در ذكر احوالش خواهد آمد - و خواجهء دهدار به « احمدنگر » نزد مرتضى نظام شاه بحرى ( 972 - 996 ه ) رفت و ناظر مملكت او شد . در آن زمان ، شيخ حسن نجفى كه از مشايخ صوفيّه بود ، به احمدنگر رسيد ، و خواجه به حلقهء مريدان و معتقدان او پيوست و چندين سال در خدمت وى به تلمّذ گذرانيد و كتب خوانده را پيش او تكرار كرد و آداب صوفيّه را نيك فرا گرفت . در زمان برهان نظام شاه ثانى ( 999 - 1003 ه ) حكومت برابر